Helaas... ik moet er ook aangeloven. Het reizigers virus heeft toegeslagen. Ik eet met moeite 1 toast brood en een beetje thee. Ik besluit 4 geroosterde broodjes mee te nemen voor onderweg. Ik heb gelukkig veel water gekocht en kan daarmee vooruit. 2 imodiums ingenomen en mee de bus in. Maar eerst nog even wekservice gespeeld voor Maartje en Marieke. Ik had ze nog niet gezien bij het ontbijt en wist hun kamernummer dus heb ik bij ze op de deur gklopt. Maar goed ook blijkt, want ze hadden zich verslapen.
Rond 8 uur vertrekken we richting Allalabad, maar ik maak niet veel van de reis mee. Ik val als een blok in slaap en wordt pas wakker als we stoppen voor de lunch. Ik neem niet eens de moeite om de kaart te bekijken, want zin in eten heb ik niet.Wel zie ik het toilet erg vaak, beter nu dan in de bus. Na de lunch val ik in de bus weer in slaap en wordt pas rond 17:30 uur wakker. We zijn dan ook al bijna op plaats van bestemming. Dat ik niets heb mee gekregen van de reis blijkt als ik later hoor dat er veel gestopt is onderweg en niet alleen voor plas pauzes...

In het hoetl aangekomen moeten we allemaal 1 voor 1 inchecken. We krijgen een kamer toegewezen en we zijn hier danig van onder de indruk. Wat een shock in vegelijking tot de hotels van de afgelopen dagen. Sober, niet schoon, Miranda heeft het zelfs over " is achter deze staldeur de douche?" . Maar goed het is alleen maar om te slapen want we gaan morgen wederom vroeg weg.
We vragen om toilet papier en er komt een mannetje met 1 half rolletje, als ik op mijn maag wijs en een moeilijk gezicht trekt komt hij even later met nog 4 rollen aan. Zo dat heeft hij begrepen. We gaan eten in het restauarnt van het hotel en ik kies voor de veilige weg, een half bakje soep. Als ik die op heb ga ik naar bed want ik voel me lang niet fit.

---