Vandaag
De wekker loopt om 5 uur af, we moeten om 5:30 uur klaar staan voor onze ochtend excursie. We gaan een ochtend vaart maken op de Ganges en daarmee zien we alle ochtend rituelen aan ons voorbij trekken. Omdat het zo vroeg is is er geen tijd voor ontbijt en dus heeft een groot deel van de groep koekjes ingeslagen voor onderweg (je moet toch iets eten). We worden met de bus naar de Gaths gebracht waar een grotere boot dan die van gister klaar ligt.
We stappen met z'n allen in en genieten van de zonsopkomst en alle taferelen op de trappen aan de Ganges. Mensen die zich wassen, die de was doen (naast een vuilnis belt), mediteren, yoga doen, mar ook weer verbrandingen. Na dit uitstapje lopen we door een paar Gaths heen. Hele smalle straatjes en hier hebben de koeien voorrang. We lopen in een steegje en een koe komt ons tegemoet. Beide heupen van het beest raken de muren, dus dat word een nauwe bedoening, maar het lukt. We gaan met de bus terug naar het hotel waar we rond 8 uur aankomen en dan begint ons eigenlijke avontuur van de dag (zonder dat we het weten) we bestellen ons ontbijt. Een aflevering van Fawlty towers speelt zich voor ons af (overigens zonder John Cleese).Maar Manual from Barcelona is er nu in de gedaante van een Raoul from Varanassi. Ik bestel omelet met thee. Iedereen besteld iets anders (toast, of een compleet ontbijt, maar niks bijzonders) OM even bij mijn ontbijt te blijven: mijn omelet komt binnen, wordt ergens op een tafel gezet, wordt vervolgens opgepakt om geserveerd te wordem, maar dan vraagt iemand om melk. De omelet beland op de koelkast en blijft daar vervolgens staan. Ik vraag 2x om mijn omelet.Na ongeveer 25 minuten, krijg ik de omelet van de koelkast. Ik geef aan dat ik die niet wil omdat die koud is. De omelet verdwijnt in de keuken en komt 2 minuten later terug.Is hot mem. Dus niet de omelet is koud en ik wil hem niet want hij is oud. Ik stuur hem terug om een nieuwe te maken. Die komt vervolgens en dan koet ik nog een kopje thee. Ik krijg een kopje waar het thee zakje al minsten 10 minuten in hangt. Ik geef aan dat ik heet water wil met het zakje ernaast. Dat gaat aardig goed. Nu klinkt het allemaal niet zo dramatisch, maar als je weet dat er 4x om een cheese sandwich is gevraagd, iemand is weggelopen omdat het te lang duurde, mensen koffie kregen die thee hadden besteld, de toast werd gebakken, maar niet uitgedeeld, er ketchup werd geserveerd in plaats van honing, scambled egg er uit zag al gebakken ei, je bij de sandwiches niet moest niezen omdat ze anders van je bord vlogen en er rond 9 uur nog mensen zaten te wachten omdat ze helemaal nog niks hadden gekregen...En we moeten nog 2 dagen in dit hotel..Ben benieuwd hoe dat morgen gaat. Rond 2 uur vanmiddag moeten we in ieder geval klaar staan voor een excursie naar het fort hier in Varanassi
De temparatuur is gestegen tot ongekende hoogte, voor ons dan. We blijken hier in de warmste periode sinds jaren rond te lopen.Temperaturen rond de 39 graden zijn niet ongewoon (volgens divese weer sites).We vertrekken met een kleine groep ind e bus richting Ramnagar Fort. We zijn er langs gekomen toen we met de boot op de Ganges naar Varanasi voeren eer gisteren. Het ziet er aan de waterkant mooi uit. Omdat het aan de overkant van de Ganges ligt moeten we eerst een brug over en duurd de rit ruim 45 minuten voordat we er zijn. Hemels breed gezien zou de afstand slechts 2-3 km zijn.
Het fort wordt nog steeds bewoond door de maharatja die geen officiele functie meer heeft, maar nog wel de titel mag behouden. Je zult dan ook verwachten dat het fort goed onderhouden is. Het deel wat echter toegangkelijk is voor toeristen is oud en vervallen. Er is een museum ingericht met verschillende voorwerpen die door de vorige maharadjas zijn gebruikt zoals bijvoorbeeld een aantal auto's (zeer oude auto's maar in zeer slechte staat). Ook een deel van de kleding staat tentoongesteld, maar onder zulk embarmelijke omstandigheden dat de motten vrij spel hebben. Jammer, want het kan ook anders hebben we gezien in het city palace in Jaipur. Vergane glorie. Letterlijk en figuurlijk. Zelfs de kanonen voor de ingang staan op instorten. De houten wielen aan het affuit waarop ze voort werden gereden zijn vergaan.Wel zijn dit de eerste kanonnen waarop ik jaartallen en wapens kan ontdekken.
Na het bezoek aan het fort worden we op commerciele excursie naar een zijde fabriek gebracht. Prachtige dingen worden er gemaakt, kanp dat dat allemaal nog met de hand wordt gedaan (tenminste waar wij staan, er zal vast wel iets machinaal gebeuren). Natuurlijk krijgen we ook een verkoopdemonstratie. Ik heb op de hoek van de fabriek toen we aan kwamen rijden een Christian Cemetry gespot en wil die graag bekijken. Er staan nl prachtige zuilen en grafstenen. Onderbegeleiding van (wat later blijkt) de baas van de zijdefabriek kijk ik hier even rond. Ineens sta ik weer ergens in Europa ipv in India, zo raar om op een gewone begraafplaats (wel een oude, met grafzerken uit 1700 en 1800). Maar wel heel mooi om t zien wat er allemaal staat gschreven. Ik heb niet al te veel tijd want we moeten terug naar het hotel, maar net genoeg om wat foto's te maken.
In het hotel besluiten we rustig aan te doen en lekker bij het zwembad te liggen wat lezen. Vanavond wordt het gezellig want een van de mannen van onze groep (Mike) heeft een gitaar ergens geritseld en wil wat van zijn eigen muziekstukken aan ons voordragen.
We zitten allemaal in spanning te wachten als Mike begint met spelen en iedereen is meteen stil.Prachtige zelfgeschreven nummers (hij kan geen noot lezen..) uit zijn leven gegerepen. "we leren meteen een andere Mike kennen" zegt Henk terecht. We zijn allemaal diep onder de indruk.
Later op de avond gaat iedereen moe maar voldaan op bed.
