We vertrekken rond 9 uur richting stratpunt van de trekking die 5 dagen in beslag zal nemen. Onze bagae die we niet nodig hebben wordt opgeslagen in het hotel. Per 2 personen delen we een rugzak die door een sjerpa gedragen wordt voor ons. Na een rit van ongeveer 2 uur komen we aan bij het stratpunt van de " himalaya Highway" . De sjerpa's sjorren onze rugzakken opd e rug en wegaan op pad (het is dan 11:30 uur) Het is net wadlopen, er loopt een gids vooraan en een gids anchteraan en verpreid over de rgoep nog een aantal begeleiders. Er is alleen 1 verschil, we hoeven geen rekening te houden met eb en vloed en dat werkt in ons voordeel. We kunnen ons eigen tempo lopen. Na ongeveer 3/4 uur lopen gaan we luchen en worden onze permits (vergunning om te mogen lopen in het annapurna circuit) ondertekend en ingeschreven. We eten koolhydraadrijk (noodles en rijst) want de komende 4 uur zullen we het hier mee moeten doen. We krijgen het advies om minstens 3 l water te drinken tijdens de tocht en dat is ook wel nodig met de zon recht boven ons hoofd en geen punt waar schaduw te bekennen is.. De eerste fles vul ik (nadat deze half leeg is) aan met ORS (vitamines en mineralen) Je wwet maar nooit waar het goed voor is. Na de lunch haal ik mijn wandelstok te voorschijn. Het aps is oneffen en daarbij is exttra ondersteuning erg welkom. Ik trek mijn wielrennershandschoenen aan omdat ik em af en toe vast moet rgijpen aan de rost wanden.

Het pad stijget en daalt. Wat ben ik blij met mijn wandelstok. Die heb ik echt nodig op sommige plekken, omdat de hoogtes te groot zijn voor een normale stap of de paden te veel met keien bestraat zodat je weg kunt glijden.
Het is warm en mijn eerste liter water is al op. We lopen langs de rivier die we ook moeten oversteken. Ik besluit mijn pet onder te dompelen in het koude water en deze weer op te zetten. Dit koelt heerlijk af en tijdens de tocht zal ik dit nog een paar keer doen. Ik loop mijn eigen tempo. Welliswaar achteraan en alleen maar dat geeft niet. Ik geniet vand e omgeving.
Er zitten moeilijke stukken in (stijgen) die worden afgewisseld met vlakke stukken. Het landschap wisselt zich af en soms lopen we door een " dorpje" (een paar huisjes bij elkaar), maar uiteindelijk kom ik als een van de laatste aan in Tirkdunga het dorpje waar we overnachten. We slapen in eenvoudige lodges (gedeelde badkamer en toilet). tijdens de trekking deel ik de kamer met Marja. Dag 1 vand e trekking zit er op en we gaan ons voorbereiden op dag 2, maar eerst gaan we nog genieten van het prachtioge schouwspel van het onweer tussen de bergen.

---