Vandaag de laatste lange reis van deze vakantie per bus. Van pohkara naar Kathmandu is ongeveer 7 uur rijden. We vertrekken rond 8 uur en rijden eerst een deel vand e route die we ook gereden hebben op de heenweg.Vlak bij het punt waar de rivier 2 kleuren heeft slaan we een andere weg in richting hoofdstad van Nepal.
Met de spieren gaat het aardig goed, alleen een beetje last van de kuiten. En dat valt me reuze mee na alle inspanning van de afgelopen dagen.
De weg gaat door de Kathmandu vallei, de wegen slingeren omd e bergen, sommige bruggen die we passeren zijn net breed genoeg voor 1 vervoermiddel en zelfs op deze haarspeltwegen rijden ze als gekken. Hoe harder hoe beter. de claxon wordt steeds gehanteerd, om het aankomend verkeer al voor de bocht aan te geven dat we er aan komen.
Rond 14:30 uur bereiken we de voorstad van Kathmandu, de enige weg vanuit het westen die toegang geeft tot de hoofdstad en dat is te merken. Al het verkeer vanuit het westen moet hier langs en hier staat dan ook dagelijks een file. De omgeving en de straten zien er vies uit en even hebben we het gevoel terug te zijn in India. Puskar geeft aan dat dit de drukste weg is naar de hoofdstad en dat het niet het mooiste deel is van de stad (dat hadden we zelf ook al geconstateerd). Ineens staat hij op en zegt: Let's do something, Lets walk!. Bijna de hele groep stemd in en stapt uit de bus om vervolgens te voet richting het kruispunt te lopen via de smerige en stoffige straten. Theo, Janna en ik besluiten te blijven zitten. Vanuit de bus kunnen we onbespied de mooiste en leukste foto's maken van wat er zo allemaal op straat gebeurd. Na ongeveer een half uur pikken we de groep weer op en rijden we via de rondweg richting ons hotel. Rond 16 uur komen aan op plaats van bestemming en dan moeten we met onze bagage (die veel te zwaar is geworden door alle souvenirs) lopend naar ons hotel. Het eerste aanblik is een tegenvaller. Het ziet er niet zo geweldig uit. Het bordje met de naam van het hotel aan de muur is verschoten. de straat is vies en smal en druk. We moeten een steegje doorlopen om bij de ingang van het hotel te kunnen komen en dan wacht ons een verrassing: de tuin ziet er leuk en gezellig uit met een aantal zitjes en de ingang van het hotel is keurig netjes. Een pareltje verborgen in de stad. De kamers zijn ruim en goed. Valt het allemaal weer mee. 's avonds gaan we met z'n alleen eten bvij rum Doodle een van de meest bekende restaurants in Thamel de wijk waar wij in Kathmandu verblijven. En ik eet daar voor het eerst sinds 3 weken weer vlees: een heerlijk stukje kip.

---