Onze laatste dag. Ik sta vroeg op en loop rond 8 uur al richting Durbar square. Ik eet onderweg een broodje en al voor 8:30 ben ik op het bekendste plein van Kathmandu. Het plein staat vol oude gebouwen en tempels en natuurlijk het huis van de levende godin. Ik loop door de straatjes rond het plein. het is hier drukker dan in Thamel en dat al op zo'n vroeg tijdstip. je moet hier wel goed in de gaten houden waar en hoe je loopt om de weg niet kwijt te raken. Dan maar de techniek straat in lopen tot aan het eind daar omkeren en terug lopen toepassen zodat ik iedere keer op het zelfde plein uitkom die ik als uitvals basis gebruik. Vandaaruit kan ik de weg makkelijk terug vinden naar de straat die ik moet volgen waar het hotel aan zit. Rond 10 uur loop ik terug en ineens heb ik een punt van herkenning. Ik hoef niet de helestraat af te lopen naar het hotel om vandaaruitr Thamel in te lopen. Ik kan ook hier afslaan en dan sta ik er al midden in. Grappig om te merken dat je na 2 dagen je weg al in de chaos kan vinden. Ik loop door de kleine maar gezellige straatjes van Thamel. koop bij de bakker broodjes voor de lunch en duik vlak bij het hotel nog even een winkeltje in waar ze gebreide yakvesten verkopen. En zowaar; ze hebben wat ik zoek en ook nog in mijn maat. Nog even onderhandelen over de prijs en ik ga eindelijk met een vest op weg naar het hotel. Nu moet hij alleen nog in de tas passen.
Ruim op tijd ben ik terug bij het hotel (we vertrekken om 12:30 uur richting vliegveld). Ik pak mijn tas in en alles past (ik heb zelfs nog ruimte over, wonder boven wonder). In de tuin van het hotel eet ik mijn broodjes op en dan is het wachten opd e dingen die komen gaan. Puskar komt op zijn motor aangreden en stapt af. Hij loopt meteen op mij af en vraagt of ik de taak op me wil nemen om als groep in te checken op de luchthaven van Kathmandu. Hij legt mij uit hoe alles werkt. Hij mag nl niet mee de luchthaven op, daar zijn ze heel streng in. Natuurlijk wil ik dat we."Mijn laatste taak als reisleider" tijdens de vakantie. In de bus legt puskar uit wat ons te wachten staat . We moeten nl op het vliegveld vertrekbelasting betalen en de afschriften daarvan moeten dan bij mij ingeleverd worden zodat we kunnen inchecken.
Op het vliegveld aangekomen nemen we afscheid van puskar en lopen we gezamelijk de luchthaven op. We betalen de vertrek belasting en dankan het inchecken beginnen. Natuurlijk moeten ook alle paspoorten verzameld worden en samen met Marieke doen we de check check dubbel check of we overal 21 van hebben. De tassen gaan in clusters van 4-5 op de weeg schaal en uit eindelijk hebben we voor 21 mensen, 26 tassen die gezamelijk 445 kg wegen. We krijgn de boarding cards en samen met henk delen wij die uit aan iedereen. Darna kunnen we naar de gate waar we wachten tot me mogen instappen. We worden weer met de bus 5 meter gereden naar het vliegtuig en dan beginnen we aan onze laatste reis. rond 17:30 landen we in Delhi waar we meteen weer geconfronteerd worden met de chaos van India. Er is onduidelijkheid voer of we wel of niet door de customs moeten. Ik leg de meneer van het vliegveld uit dat onze tassen zijn gelabeld tot aan Delhi (doorlabelen kon niet in Kathmandu) en ineens moeten we wel door de customs. We kunnen onze tassen vand e bagaeband halen en moeten eerst het vliegveld verlaten om vervolgens weer het vliegveld op te kunnen om in te checken voor onze volgende reis naar Wenen. Maar zover is het nog lang niet. We mogen pas 3 uur voor vertrek inchecken. Ons vliegtuig vertrekt rond 2 uur ind e ochtend en het is nu 18:30 uur. We besluiten in de wachtkamer te gaan zitten. Je moet daar alleen wel 30 indische roepies voor betalen. Tja maar dan zit je wel ind e airco en dus is het heerlijk toeven, want buiten is het weer ondragelijk warm. Het wachten is begonnen...

---